Альберт Камю

Услышав название книги, кажется, сразу понимаешь, о чём она; очевидно же: она о страшной болезни, унёсшей жизни миллионов людей, чуме. Но начав читать первую главу, становится ясно, что главным героем книги выступает отнюдь не болезнь, а люди. Люди живущие в городе, который по причине эпидемии становится их тюрьмой. Все въезды и выезды в которую запрещены. Человек в таких обстоятельствах остаётся один на один с проблемами, главная из которых - чума, приговорившая горожан к страданиям и смерти. И каждый вправе решать сам, как ему быть: страдать или бороться.

Вільня як месца памяці многіх народаў (разважанні з нагоды даследчага праекту)

 

Адлюстраванне паўсюдзённага жыцця павятовага горада Пружаны ў 1921-1939 гг. у дакументах дзяржаўнага архіва Брэсцкай вобласці

Уключэнне заходніх беларускіх зямель у склад незалежнай польскай дзяржавы канчаткова адбылося па ўмовах Рыжскага мірнага дагавора ў 1921 г. Новыя ўлады фарміравалі мясцовыя органы кіравання, паступова наладжавалася мірнае жыццё насельніцтва рэгіёну. Правінцыйныя гарады адраджаліся пасля наступстваў ваеннага часу. Адным з тыповых павятовых цэнтраў Палескага ваяводства былі Пружаны. Горад знаходзіўся адносна блізка ад ваяводскага Брэста-над-Бугам, аднак гэта мала адчувалася ў штодзённым жыцці гарадка.

​Дзейнасць дабрачынных грамадскіх арганізацый у гарадах Беларусі у 1991 – 2001 гг. (крыніцы)

Гарады Беларусі спрадвеку з’яўляліся цэнтрамі культурнага і грамадскага жыцця краіны, таму адраджэнне ідэй дабрачыннасці і стварэнне інстытута грамадскай дабрачыннасці ў пачатку 90-х гадоў ХХ стагоддзя адбылося ў буйных гарадах рэспублікі.

​Археалогія ў вывучэнні старажытных усходнеславянскіх гарадоў (на прыкладзе Беларусі)

 

Гарадскія паселішчы на землях усходніх славян з’явіліся ў перыяд развітага сярэднявечча. У беларускай гістарыяграфіі пішацца пра эвалюцыю некаторых вясковых паселішчаў у гарадскія ў перыяд XI – XII ст. Спецыфіка Беларусі, гэтаксама як і іншых краінаў Усходняй Еўропы – выкарыстанне археалагічных крытэрыяў для адрознення гарадоў ад вясковых паселішчаў (пра гэта гаворка далей). Паводле даных археолагаў, у перыяд XI – XIII ст. ў Беларусі было каля 35 гарадоў [1; 80].

Городская статистика Российской Империи ХІХ - начала ХХ в.

Крыніцы па гісторыі першых публічных музеяў гісторыка-краязнаўчага профілю ў гарадах Беларусі (другая палова ХІХ ст. – 1917 гг.)

 

Пачынаючы з другой паловы ХІХ ст. у культурным жыцці беларускіх гарадоў з’яўляецца новы элемент – агульнадаступныя для усіх зацікаўленых асоб “мясцовыя музеі”. Так даволі нявыразна яны звычайна называліся ў тыя часы. Гэтыя музеі былі дастаткова разнастайнымі па свайму зместу, таму аб’ектам нашай ўвагі будуць крыніцы па гісторыі тых з іх, якія паводле сучаснай тэрміналогіі мелі гісторыка-краязнаўчы накірунак. У гэту групу можна вылучыць музеі пры навуковых установах, музеі пры губернскіх статыстычных камітэтах, царкоўна-археалагічныя.

Tags: 

Кнігі запісаў Метрыкі Вялікага Княства Літоўскага за час праўлення Уладзіслава IV Вазы як крыніца па гісторыі гарадоў Беларусі

 

Источники по истории городов Гродненской губернии в фондах Национального исторического архива Беларуси в г. Гродно (ХІХ – начало ХХ в.)

Статья посвящена обзору источников по истории городов Гродненской губернии (XIX – начало ХХ вв.), хранящихся в фондах Национального исторического архива Беларуси в г. Гродно.

Рабочие и служащие городов Беларуси на рубеже XIX – ХХ ВВ. (историография проблемы)

Вопросы социально-экономического положения трудящихся Беларуси в конце XIX – начале ХХ в.  занимали значительное место в отечественной историографии советского периода. Историками были выявлены и проанализированы многочисленные документы по данной проблеме. Вместе с тем, изучение условий жизни и труда рабочих и служащих проводилось в рамках существовавшей идеологии, преимущество отдавалось освещению экономической и политической борьбы рабочих за улучшение своего положения.

Страницы