Перыядызацыя і тэматычнае поле гісторыка-педагігічных даследаванняў стану народнай адукацыі і настаўніцтва Беларусі ў другой палове ХІХ – пачатку ХХ стст.

Другая палова ХІХ – пачатак ХХ ст. – гэта перыяд, які характарызуецца неадназначнасцю і складанасцю тагачасных працэсаў не толькі ў прамысловасці і сельскай гаспадарцы, але і ў сферы народнай адукацыі. Супярэчлівую ацэнку ён атрымаў і ў гістарыяграфіі.

Аналізуючы тэматычнае поле гісторыка-педагагічных даследаванняў стану народнай адукацыі на Беларусі, мэтазгодна выдзеліць наступныя перыяды:

1-ы перыяд – паслярэформенны (другая палова ХІХ – пачатак ХХ ст.);

Гістарыяграфічныя праблемы пры даследаваніі аграрнага пытання ў гісторыі Заходняй Беларусі

Пытанні ўзаемаадносін Беларусі і Польшчы заўсёды былі і застаюцца важнымі для беларускага народа, што можна патлумачыць шматвяковай агульнай гісторыяй Беларусі і Польшчы. Асаблівую каштоўнасць для сучаснасці мае правільнае навуковае асэнсаванне і разуменне ролі, якую адыграла суседняя дзяржава у гісторыі беларускага народа ў час знаходжання беларускіх зямель у яе складзе. Сярод многіх аспектаў гэтай складанай і шматпланавай праблемы варта звярнуць увагу на даследаванне аграрных рэформаў у Заходняй Беларусі міжваеннага перыяду.

Падрыхтоўка настаўнікаў гісторыі ў Рэспубліцы Беларусь (1991 – 2007 гг.)

На стан гістарычнай адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь рашаючы ўплыў аказалі два асноўныя фактары: па-першае, набыццё дзяржаўнага суверэнітэту і, па-другое, дэмакратызацыя ўсяго грамадска-палітычнага жыцця. З’явіліся магчымасці для істотнай перабудовы зместу і структуры гістарычнай адукацыі, методыкі выкладання гісторыя [4, с. 5].

Падение Речи Посполитой в оценке Н.М. Карамзина

Двенадцатитомная «История России» Н.М. Карамзина, как известно, заканчивается окончанием Смутного времени всенародным, как утверждал историк, избранием нового царя – Михаила, родоначальника династии Романовых. Таким образом, историк заканчивал свою повествование истории России на самом пике ее острого противоборства с Речью Посполитой, когда Москва с трудом отстояла свою независимость в борьбе с польской шляхетской республикой.

Уплыў рамантызму на гістарычную думку Беларусі першай паловы ХІХ ст

На рубяжы ХVІІІ – ХІХ стст. назіраецца спроба перасэнсавання вопыту Французскай буржуазнай рэвалюцыі паміж яе прыхільнікамі і праціўнікамі. Вынікам стаў перагляд поглядаў на грамадства як на суму індывідаў, на магчымасць розуму да пераўтварэння свету. Гэта стала асновай новага ідэйна-мастацкага напрамка ў еўрапейскай і амерыканскай літаратуры і мастацтве, які атрымаў назву “рамантызм”.

История христианских конфессий ВКЛ в российской историографии конца XVIII – 50-х гг. XIX вв. (историографический и методологический аспекты)

Беларусь на протяжении последних двух столетий находилось в подчинении Российской империи, а затем Советского Союза, соответственно перед белорусской исторической наукой ставились лишь те задачи, которые были выгодны царскому или советскому правительству. Изменения произошли в конце 80-х – начале 90-х гг. ХХ века, когда Беларусь получила независимость, что послужило мощным стимулом к развитию исторической науки.

Освещение проблемы гендерного подхода в белорусской историографии

Гендерная история как самостоятельное направление исторических исследований появилось на Западе в 80-е годы XX в. и базировалась на гендере (социокультурный пол), как на ключевом методологическом термине. Данный термин призван был провести дифференциацию с понятием «биологический» пол и подчеркнуть социальный характер неравенства полов.

Использование метода контент-анализа в исследовании истории белорусско-украинской аристократии (вторая половина XVIII – XIX вв.)

При рассмотрении эволюции белорусско-украинской аристократии второй половины XVIII – XIX вв. необходимо в первую очередь обратить внимание на функционирование данного сословия в условиях новой для неё политической реальности. С вхождением в результате разделов Речи Посполитой в состав Российской империи шляхте приходилось считаться с новой общественно-политической обстановкой, т.к. в России существовали в то время совсем иные правила функционирования сословия аристократии.

«Исторический факт» в понимании Ежи Топольского

В исторической литературе существует два смысла понятия «исторического факта». В первом случае исторический факт указывает на объективное существование чего-либо или кого-либо, исследуемый предмет рассматривается как действие, реально имевшее место. С этой позиции факт выступает как конкретное проявление действительности в ее прошедшем или текущем состоянии, т.е. объективной реальности. В этом виде факты обладают рядом присущих им свойств.

Страницы