Статьи

Вспоминая жестокие бои: коммеморативный аспект фициальных праздничных торжеств, посвященных освобождению городов Западной сибири от режима А. В. Колчака (20-30-е гг. хх в.)

В период между Гражданской и Великой отечественной войнами календарь политических праздников, массово отмечавшихся в СССР, был очень насыщен. В Западной Сибири регулярно праздновали свержение власти адмирала А. В. Колчака. Этот праздник, как и другие государственные торжества, подчинялся политике памяти государства, менявшейся на протяжении указанного двадцатилетия.

Плінфа

ПЛІНФА, шырокая, тонкая і плоская абпаленая цэгла, трапіўшая на Беларусь з Візантыі ў Х-ХІ ст. Пазней выраблялася на месцы будаўніцтва і была распаўсюджана ў ХІ-ХІІ ст. Гродзенская П. выраблялася ў драўляных формах, таму адзін бок цэглы быў шаршавы ці меў адбітак дошкі. Менавіта на гэты бок клаўся раствор, што забяспечвала лепшае сцапленне П. у кладцы. Непатрэбная гліна выдалялася з формы гладкай дошчачкай, таму верхняя пасцель П. часам бывае трохі вогнутай. Сушылі П. перад абпалам пад пад адкрытым небам, часам на траве.

Маёліка

МАЁЛІКАВАЯ ПЛІТКА, паліваная плітка рознага фармату (круглая, квадратная, трохвугольная, фігурная) і колеру, вырабленая з гліны. Шырока выкарыстоўвалася ў гродзенскай школе дойлідства ХІІ ст. У Барысаглебскай царквы першапачаткова падлога была выкладзена з паліваных квадратных, трохвугольных і фігурных плітак, у ХІІІ ст. – з паліваных рэльефных плітак.

Лямус

ЛЯМУС, гаспадарчая пабудова для захоўвання харчовых прадуктаў, збожжа, адзення, каштоўнай маёмасці, прылад працы, а таксама  для жылля ў ўлетку. Будавалі з дрэва, цэглы, каменю або ў тэхніцы “прускага муру”. Былі  1-3-павярховыя, прамавугольныя ці квадратныя ў плане, завершаныя 2-схільнымі, вальмавымі, шатровымі або ламанымі дахамі.

Галаснік

керамічная пасудзіна ў выглядзе збана, якую ўмуроўвалі гарызантальна або вертыкальна ў сцены ці столь храмаў горлам унутр памяшкання для паляпшэння яго акустычнага ладу (адкуль і сама назва вырабу), аблягчэння мураванай сцяны і скляпенняў (як лёгкі будаўнічы матэрыял), а таксама, магчыма, для стварэння круглымі венчыкамі рытмічнага дэкора ў інтэр’еры. Распаўсюджваўся ў ХІІ-ХІУ ст. на тэрыторыі старажытнай Русі. Выкарыстаны ў цэрквах гродзенскай школы дойлідства ХІІ ст.: Ніжняй (Сімяонаўскай ?), Барысаглебскай, Прачысценскай.

Выкарыстанне фразеалагізмаў у прозе беластоцкай пісьменніцы Міры Лукшы

        Міра Лукша – прадстаўнік маладзейшага пакалення пісьменнікаў “Белавежы”, якая  “ў сваёй прозе плённа і паслядоўна працягвае традыцыі беларускай, тыпова вясковай, сялянскай літаратуры” [7, с. 181]. Адметнасць творчай манеры Міры Лукшы пазначана ў загалоўку яе кнігі “Бабскія гісторыі”, “гэта значыць тыя, якія апавядаюцца кабетамі і якія выяўляюць спецыфіку народнага жаночага светаўспрымання, менталітэт вясковых бабулек, надзеленых мудрасцю перажытага..” [7, с. 182].

Образование Великого княжества Литовского в российской дореволюционной историографии

Великое княжество Литовское, возникшее в XIII столетии, на протяжении нескольких столетий являлось одним из крупнейших государственных образований в Европе. Его история тесно связана с историческими судьбами таких государств как Беларусь, Литва, Россия, Польша и Германия. Не удивительно, что вопрос об образовании Великого княжества Литовского нашел отражение в работах историков этих стран. Фундаментальный обзор образования ВКЛ в историографии поместил в своей монографии, опубликованной в 1959 году, известный советский историк В.Т.Пашуто [21, с. 162 – 248].

Основные направления и ведущие центры исследований истории Древнего мира в белорусской историографии (вторая половина 80-х – середина 90-х гг. ХХ в.)

 

Всеобщая история, как предмет исследования и изучения, а также как система подготовки новых научных кадров сформировалась в Беларуси в советское время. Процесс формирования был по известным причинам очень сложным, трудным, а временами драматическим и даже трагическим. Однако, несмотря на это, были и позитивные результаты. Главный из них заключался в том, что всеобщая история стала в Беларуси одной из главных составных частей исторической науки и образования.

Страницы