Мікола

Мікола

Празнувалі Міколу 19 дзекабра. Праводзілася Мікольшчына – свята свечкі. Гаспадар, які меў абраз Міколы, угашчае гасцей і пераносіць потым абраз у другую хату.

Нясуць абраз Міколы, запальваюць свечку і пяюць.

Следуюшчы гаспадар сустракае, забірае абраз і ставіць у сябе на цэлы год, да свята гэтага. Абраз украшаюць рушнікамі, хусткамі, цвятамі, просяць дапамогі, моляцца.

Запісана ў г.п. Камарын Брагінскага р-на

ад Хвост Юліі Міхайлаўны, 1936 г.н.

 

Зімой гулялі Міколу. Вечарам маладыя збіраліся ў хаце якой-небудзь. Накрывалі стол: дзеўкі ўжэ яду прыносілі, а хлопцы гарэлкі трохі. Сразу білі кашу аб стол, вугал. Кожнаму давалі паспытаць кашы і казалі: “Васілёва каша” ці “Насціна каша”.

За етую кашу трэба было даваць грошы. Канчалі на тым, хто больш дасць грошай.

Усягда наймалі гарманістаў, каб тыя весялілі і ігралі. Грошы ім давалі. Усю ноч гулялі, да ўтра, пелі песні разныя. А старыя на такіх вячорках не збіраліся, а 19 дзекабра хадзілі ў царкву на служэнне.

Запісана ў г.п. Камарын Брагінскага р-на

ад Ласіца Антаніны Антонаўны, 1940 г.н.

 

У еты празнік хадзілі ў цэркву, маліліся да абеду. Прыходзілі з цэрквы, садзіліся есьці, а тады ўжэ атдыхалі. На Міколу казалі так:

На Міколу сыплюцца мошкі з прыполу,

А на Ушэсце – мяшкоў шэсць.

22 снежня – Мікола. На еты празнік мы заўсёды ездзілі на базар купляць ці прадаваць.

Запісана ў в. Малейкі Брагінскага р-на

ад Краўчанка Ганны Паўлаўны, 1935 г.н.,

студэнткай Максімчык А.

 

Гэта свята ў вёсцы было. Так як калісь правілі празнікі да ў каго была радня, дык яны ездзілі ўжо туда, прыглашаюць іх. Тады ж гатовіліся і парасяты пекліся, і ого! Па 2 дні нада было гатаваць.

Запісана ў в. Сялец Брагінскага р-на

ад Цярэшчанка Ганны Васільеўны, 1929 г.н.,

студэнткамі Кушняровай К., Тараненка А.

 

Міхайла

Да етага празніка ў нас усё ўрэмя паслі кароў. А калі снег упадзе, дык і раней пераставалі.

Запісана ў в. Малейкі Брагінскага р-на

ад Краўчанка Ганны Паўлаўны, 1935 г.н.,

студэнткай Максімчык А.

 

Піліпаўка

Перад Піліпаўкай у нас былі запускі (загавіны). У гэтыя дні ўсё загатаўлялі напярод. Глядзелі каб нічога не было скаромнага. Дажа сковарады вымывалі і ўжарвалі, каб не было жыру. Усю Піліпаўку елі поснае. Вось зараз кажуць, што нельга, а тады варылі боршч з таранкаю ці суп. Увечары палілі печы, потым залу разграбалі, клалі туды бульбу нячышчаную. Потым, калі спячэцца, у карзіну, абтрухвалі і елі з капустай ці з агуркамі з бочкі і пілі кампоты.

Запісана ў г. Гомель

ад Злыдзенка Любові Мікітаўны, 1928 г.н.

(ураджэнка п. Новы Шлях Брагінскага р-на),

студэнткамі Ліпавай К., Савінскай І., Прыходзька К., Чарновай Л.

 

Народная духоўная культура Брагіншчыны: фальклорна-этнаграфічны зборнік / Складальнікі: Новак В.С., Коваль У.І.